Aşağıdaki yazı sayın Ramazan SAKİN' den alıntıdır.Çok hoşuma gittiği için sitemizde bulunsun üyelerimiz okusun istedim.
   

Okuldaki ikinci ayımdı, hocamız test sorularını dağıttı. Ben okulun en iyi öğrencilerinden biriydim. Son soruya kadar soluk almadan geldim ve orada çakıldım kaldım. Son soru şöyleydi: “Hergün okulu temizleyen hizmetli kadının ilk adı nedir?..” Bu herhalde bir çeşit şaka olmalıydı. Kadını yerleri silerken hemen her gün görüyordum. Uzun boylu, siyah saçlı bir kadındı. 50’lerinde falan olmalıydı. Ama adını nerden bilecektim ki!.. Son soruyu yanıtsız bırakıp kağıdı teslim ettim.
Süre biterken bir öğrenci, son sorunun test sonuçlarına dahil olup olmadığını sordu. “Tabii dahil” dedi, hocamız.. “İş yaşamınız boyunca insanlarla karşılaşacaksınız. Hepsi birbirinden farklı insanlar. Ama hepsi sizin ilginiz ve dikkatinizi hakkeden insanlar bunlar. Onlara sadece gülümsemeniz ve‘Merhaba’ demeniz gerekse bile..”
Bu dersi hayatim boyunca unutmadım. O hizmetlinin adını da...

Bazen gözümüzün önündeki pekçok şeyi farkedemiyoruz.Zamanı geldiğinde bizim için çok değerli olabilecekleride...

halbuki en çok tebessüme bu insanların ihtiyacı var.

Evet çok doğru benim okuduğum okulun hizmetliside yanılmıyorsam Erol'du

Yada bizim için o çok değerli olan şeyleri zamanında farkedemiyoruz.... Keşke dememek için gözleriniz gülsün hayata ve kaybetmeteceklerimize....

Aynı fikirdeyim avrenus öğretmenim.Önemli olan zamanında farketmek.